Lasy (głównie sosnowe) stanowią 82% powierzchni naszej gminy i odgrywają olbrzymią rolę, gdyż są prawdziwym bogactwem dostarczającym surowca dla przemysłu drzewnego, przetwórstwa runa leśnego i gospodarki łowieckiej. Występują tu również nieliczne lasy bukowe oraz mieszane. W pobliżu Starego Węglińca znajduje się rezerwat przyrody o powierzchni 3,9 ha. Rosnąca tu sosna błotna jest osobliwością na skalę europejską.
Las jest dzisiaj jednym z niewielu miejsc, gdzie człowiek może na chwile odetchnąć, zapomnieć o problemach, cieszyć się widokiem otaczajęcego świata. Wobec rozwijającego się przemysłu, jedynie w lesie możemy cieszyć się świeżym, wolnym od zanieczyszczeń i bogatym w tlen powietrzem. Ale to nie wszystko! Las oferuje nam również bogactwa, które od wieków zaspokajają potrzeby ludzkości. Człowiek pierwotny w lesie znajdował pożywienie, lecznicze zioła, drewno na opał i schronienie przed wrogami. Dziś mieszkamy w betonowych budowlach, żywimy się jedzeniem z supermarketów, a w razie choroby pomoże nam lekarz. Jednak las nie stracił nic ze swojej olbrzymiej wartości i atrakcyjności. Nadal przyciąga nas swoim dobrodziejstwem a człowiek stale czerpie z niego korzyści:
- zioła leśne - mają duże znaczenie w lecznictwie; stosowane są w postaci herbatek, wywarów, tabletek,
- igliwie - produkcja witamin, olejki eteryczne, mączka paszowo-witaminowa dla zwierząt,
- drewno - materiał budowlany i opałowy, produkcja mebli, surowiec do wyrobu papieru,
- kora drzew - substancje używane w przemyśle chem. m.in. do wyprawiania skór; surowiec do wyrobu płyt izolacyjnych; wykorzystywane do prod. nawozów organicznych; przeznaczone na opał,
- owoce runa leśnego - od wieków zbierane przez człowieka i wykorzystywane w przetwórstwie domowym, na naszych terenach co roku zbierane są olbrzymie ilości jagód oraz grzybów.
Jako wytwór natury las może powstawać spontanicznie bez udziału człowieka. Wówczas jest to proces naturalny, lecz bardzo powolny w czasie. Pozbawione roślinności tereny zostają najpierw opanowane przez gatunki niższe, jak np. mchy i porosty, następnie przez rośliny zielone, a w końcowej fazie przez roślinność krzewiastą i drzewiastą. Obecnie zdecydowana większość lasów powstaje w sposób sztuczny:
1. Szkółka leśna - to teren na którym choduje się sadzonki do zakładania lasów. Do siewu używa się wyselekcjonowanych, zebranych pod kontrolą, nasion. Cykl produkcyjny wynosi od 1 roku do 4 lat.
2. Uprawa - najmłodsze pokolenie drzew powstałe z siewu lub sadzenia. Uprawę powstałą w sposób naturalny z samosiewu nazywa się nalotem. Czynności wykonywane w tym okresie życia lasu to: uzupełnianie sadzonek, pielęgnacja gleby, czyszczenie wczesne, ochrona przed owadami i zwierzyną.
3. Młodnik - pokolenie lasu powstające z uprawy lub naturalnego odnowienia (podrost), gdy drzewka stykają się gałązkami i zacieniają glebę pod nimi. Zabiegi pielęgnacyjne w tym okresie polegają na wyszukiwaniu i wycinaniu drzewek chorych i osłabionych, czyli niepożądanych w przyszłym drzewostanie.
4. Drzewostan dojrzewający - jest to środkowa faza rozwoju drzewostanu. Drzewa charakteryzują się szybkim przyrostem wysokości i grubości, a większość gatunków osiąga w tej fazie tzw. kulminację przyrostu. Podstawowym zabiegiem wykonywanym na tym etapie wzrostu są cięcia pielęgnacyjne (zwane trzebieżami wczesnymi).
5. Drzewostan dojrzały - w fazie tej przyrost na wysokość i grubość jest znacznie mniejszy. Zabiegami, które prowadzi się w tym okresie, są trzebieże późne. Cięcia te mają za zadanie dalszą promocje drzew dorodnych oraz przygotowanie drzewostanu do kolejnego odnowienia sztucznego lub naturalnego.
