Ciekawe książki
16.05.2008.

W tym miejscu chciałbym Państwu polecić dwa opracowania napisane przez Pana Waldemara Benę. Obie książki mają charakter przyrodniczy i dotyczą naszego regionu...

__________________________________________________________
 

"Dzieje Puszczy Zgorzelecko-Osiecznickiej"
ImageKsiążka opisuje walory przyrodnicze obszaru Puszczy Zgorzelecko-Osiecznickiej. Zawiera: zwięzłą charakterystykę środowiska przyrodniczego Puszczy, obszerny opis jej historii, zwłaszcza historii gospodarczej - leśnictwa, górnictwa, gospodarki stawowej, zbiór miejcowych legend, portrety znanych ludzi związanych z regionem, opisy historyczne miejscwosci w Puszczy. Książka zawiera nieprzebrane bogactwo materiału faktograficznego; np. danych do historii leśnictwa jest tu mnóstwo. Niewiele kompleksów leśnych w Polsce może poszczycić się opracowaniem na takim poziomie. Smaczek tej książki to liczne, rozproszone w niej informacje dowodzące, że tzw. "ekologizacja leśnictwa" to zjawisko o rodowodzie... XIX-wiecznym. Już w 1885 r. nadleśniczy Tschepske z Pieńska pisał o pozostawianiu w lesie starych, nadgniłych dębów (200-300 lat) tylko po to, aby owadożerne ptaki miały gdzie mieszkać. W 1092 r. w Zgorzelcu odbył się zjazd Śląskiego Stowarzyszenia Leśników, na którym lasomistrz zgorzelecki Taeger apelował o przebudowe monotonnych drzewostanów sosnowych na sosnowo-świerkowo-debowe oraz o przywrócenie do łsk dawnego sposobu gospodarowania polegającego na wykorzystywaniu naturalnego odnowienia. Pionier nowoczesnego leśnictwa na Łuzycach, zarzadca dóbr osiecznickich, baron Spangenberg, był zagorzałym przeciwnikiem obcych gatunków w lasach, a przywleczoną w 1937 r. robinie akacjowatą nazywał krórko i dosadnie "cholerą".

__________________________________________________________
 

"Tropami przyrody i historii"

ImageTa niewielka (przeszło 20-sto stronnicowa) książeczka ma formę przewodnika po ścieżce dydaktycznej utworzonej na terenie Puszczy Zgorzeleckiej. Powstała w ramach projektu "Ochrona biotopów głuszcza T. urogalus i cietrzewia T. tetrix w Borach Dolnośląskich i Sudetach Wschodnich". Całość podzielona została na 9 rozdziałów opisujących poszczególne miejsca przystankowe wytyczone na trasie ścieżki. W ten sposób książka zapoznaje czytelnika z walorami przyrodniczymi i historycznymi Puszczy Zgorzeleckiej, które bezpośrednio zaobserwować możemy w wyznaczonych miejscach przystankowych na wytyczonej trasie. Pierwszym przystankiem jest Staw Tartaczny w Starym Węglińcu - to tutaj pod koniec czerwca organizowana jest Noc Świętojańska. Przystanek drugi to skraj lasu (zwanego olsem lub bagiennym lasem olszowym) pod Piaseczną. Trzeci przystanek to Jagodzin - miejscowość położona pośrodku Puszczy Zgorzeleckiej. Czearty przystanek to bór mieszany pod Jagodzinem (przed laty rósł tu potężny dąb "Bartek" - najgrubszy w pld-zach Polsce, 4,8m obwodu!). Przystanek piąty to torfowisko pod Parową. Przystanek szósty to strefa przejściowa dwóch odmiennych środowisk (tzw. ekoton). Kolejny przystanek (siódmy) to bartnicza droga. Przystanek ósmy to Staw Wolno-Stary (największy akwen wodny w całej Puszczy Zgorzeleckiej). Ostatni dziewiąty przystanek to rezerwat "Torfowisko pod Węglińcem" o powierzchni 1,35ha utworzony w celu ochrony sosny błotnej (największej osobliwości florystycznej Puszczy Zgorzeleckiej).
 
Czytaj